గోపాళీయం

"ఇగ్గో ఈడనుంచీ, అగ్గో ఆడ రైలు పట్టాలకానుకోని కనిపిస్తా వుండ్లా, ఆడదాకా పచ్చగా చేలే. పుట్లు పుట్లు పండిస్తి ఈ చేతుల్తోనే. ఈ బారలతో జవిరి ఉడ్డేసి, మూటలుకట్టి బండ్లకెత్తి నానబయా” రెక్కలు చాపాడు.  పురాణాలు, జానపద కథల్లో చదవడం తప్ప ఆజానూబాహుడంటే ఎలా ఉంటాడో పురుషోత్తం ఇదివరకు చూడలేదు. డెబ్బయ్యేళ్లు దాటుతున్నా మెలితిరిగి కనిపిస్తున్న ఆ ముసలాయన చాపిన రెక్కలను చూస్తున్నాడు ఇప్పుడు. కరెంటు స్తంభానికి కట్టేసిన ఆవు, సత్తు బక్కెట్లో పోసిన కుడితి తాగుతోంది. అర్ధాంతరంగా ఆపేసిన అసంపూర్తి బిల్డింగు గోడకు వాలుగా కట్టిన చిరుగుల టార్పాలిన్ సపార కింద కూలబడ్డ రెండో ఆవు, తన ముందేసిన జొన్న కట్టిని కన్నెత్తి చూడకుండా అరమోడ్పు కళ్ళతో తీరిగ్గా నెమరేస్తా ఉండాది. ట్రాక్టరును కడిగినారో ఏమో, బైపాస్ రోడ్డు నుంచి పురుషోత్తం ఇంటిదాకా పదడుగుల వెడల్పుతో వేసిన సిమెంటు రోడ్డు మింద నీళ్ళు కాలవలై పారుతోంది. పొద్దు పది దాటుతోన్నా, మంచు దుప్పటి తొలగించి ముఖం చూపించడానికి సూరీడయ్య బద్ధకిస్తా వుండాడు. “డ్డోయ్... మళ్ళిట్టా...” కాంతారలో హీరో కేకకు కూడా పురుషోత్తం జడవలేదు. వినిపించిన అరుపుకు అదిరిపడి చూసేసరికి, కట్టు తెంపుకుని...

 రోదన రక్కసి ---------------------------------------------------------------------------------రచన: చిట్టత్తూరు మునిగోపాల్, 9573495000 పడకలమీద అసహనంగా కదులుతున్నారు విక్రమపురి వాసులు. ఎక్కడినుంచో హృదయ విదారక రోదన. అసహాయురాలైన ఓ స్త్రీమూర్తి ఎవరో అంతులేని విషాదంలో కూరుకున్నట్లు. తప్పించలేని ఆపదేదో మీద పడ్డట్టు. గత కొద్ది రోజులుగా ఇదే రోదన, గుండెలు పిండేసేలా. ఎక్కడినుంచో తెలియడం లేదు. ఎవరు ఎందుకు రోదిస్తున్నారో అర్థం కావడం లేదు. ఝాములను సూచించే నగారా రాత్రి పన్నెండు సార్లు మోగగానే శూన్యంనుంచి తెరలు తెరలుగా గాలి అలలపై తేలి వస్తున్న ఆ రోదన భరించలేక పోతున్నారు నగర వాసులు. రాత్రుళ్ళు నిద్ర లేక, అందువల్ల వచ్చి పడుతున్న నీరసంతో పగళ్లు పనులు చేసుకోలేక సతమతమై పోతున్నారు. నిజం... తమ రాజ్యానికేదో కీడు దాపురించింది. ఏదో ముప్పు వాటిల్లనున్నది. అందుకు సూచనగానే ఈ శూన్య రోదన.  ఎప్పుడు ఏ గండం వచ్చి పడుతుందోనని భీతిల్లి పోతున్నారు రాజ్య ప్రజలు. రాత్రి గడిచినది. ఉదయము రాజసభ కొలుఫుదీరినది. "మహామంత్రీ..." గంభీరంగా పిలిచాడు మహారాజు విక్రమసింహుడు. ఆయన వదనం వాడి ఉంది. "ప్రభూ..." ఉచితాసనం న...