గోపాళీయం

కృష్ణ సౌందర్యానికి గోపికలందరూ మూర్చనలు పోయారట. తీరుకొక్క రూపుతో బహురూపిగా మారిన కన్నయ్య వారితో రాసలీలలాడి ముచ్చట తీర్చాడట. రాధ అందమేమైనా చిన్నదా చితకదా. ఆ లీలామానుష విగ్రహుడినే వశీకరించేసింది కదా. మరి అంతటి అద్భుత సౌందర్యానికి ఆఫ్ట్రాల్ గోపాలురు... ఫిదా కాకుండా ఉంటారా? అటువంటప్పుడు రాధ కూడా ఆ గోపాలుర ఆశ తీర్చడానికి వారందరితో కలిసి బహురూపదారియై రాసలీల నృత్యం చేస్తే... కృష్ణుడు గోపికలను చేసినట్టే గోపాలురందరినీ సంతృప్తి పరిస్తే... అప్పుడు ఆ కృష్ణుడు రాధను మరింతగా అక్కున అదుముకుని చుంబనాలు కురిపించేవాడా... లేక అరచి గోలచేసి గెటవుట్ అనేవాడా... ఇవేవీ కాక శాలువ భుజాన వేసుకుని, వేణువు అధరాన చేర్చుకుని విషాద రాగాలు ఆలపిస్తూ ఆలమందలకు కన్నీరు కార్పించేవాడా... ఎప్పటినుంచో నాకో చిన్న డౌట్. ఎవరైనా తీర్చేవారుంటే ఇలా వచ్చి కామెంట్ చేసి పుణ్యం కట్టుకుంటారా! ముని ✍️

మాటలో శ్రావ్యత క్రియలో నిబద్ధత మనసులో ప్రణయత వ్యక్తిత్వంలో స్థితప్రజ్ఞత దేవుడైనా... గోపాలుడైనా... జీవన సారథి అతడు నిన్ను గెలిపించే బోధకుడు ముని ✍️

  ❤️ నేను చదువుతున్న పుస్తకం ❤️ 👉 బొలీవియా డైరీ (1966 నవంబరు 7 - 1967 అక్టోబరు 7) రచయిత: చే గువేరా (గెరిల్లా పోరాటకాల రోజువారీ అనుభవాలు) "... మరి కాసేపటికే ఒక సైనికుడు మాకు ఎదురువచ్చాడు. అతనితోపాటు మూడు జర్మన్ వేటకుక్కలు, ట్రెయినరు కూడా ఉండడంతో మేం నివ్వరపోయాం. వాళ్ళు మమ్మల్ని వదలరని అర్థమైపోయింది. ముందుకు మీదకు వస్తున్నారు. నేను ముందుగా వస్తున్న కుక్క మీదకు గుండు పేల్చా, గురితప్పింది. ట్రెయినర్ మీద గన్ను గురిపెట్టా. తుపాకి 'జామ్' అయిపోయింది. మిగ్యుయెల్ ఒక కుక్కని చంపాడు. ఇంకెవరూ ఉచ్చులో పడలేదు. సైనిక పటాలం మీద ఆగాగి తుపాకులు పేలాయి. కాల్పుల శబ్దం ఆగిపోగానే మన వాళ్ళను వెనక్కి వచ్చెయ్యమని పిలుచుకు రావడానికి ఆర్బానోను పంపాను. తను వెళ్ళి వచ్చి రోలాండో గాయపడ్డాడనే వార్త చెప్పాడు. మరికాసేపటికి అతన్ని తీసుకువచ్చారు. అప్పటికే అతని ఒంట్లోంచి చాలా రక్తం పోయింది. మనిషి చాలా వేగంగా కృశించిపోతున్నాడు. మేం అతనికి ప్లాస్మా ఇవ్వనారంభించాం. అంతలోనే అతను మరణించాడు. తుపాకి గుండు అతని తొడ ఎముకని, నరాలు, కండరాల వ్యవస్థని చిన్నాభిన్నం చేసింది. మేం ఏదన్నా చేసేలోపే  అతను రక్తమోడుతూనే అలా కన్ను ...