"పెరటి" పదం... మల్లె మనసు
మల్లెలు చూస్తే మనసు
సిగ్గుగా తడబడుతుంది
ఊళ్ళో కాసిన వెన్నెల
గుండెలో చొరబడుతుంది
మొగలాయి అంగట్రాజెమ్మ
“ సచ్చినాన్రా నాయినో... ఈ లం... ముం... నన్ను సంపేసిందిరో... ” రెండు కాళ్ళ సందుల్లో ఆయువుపట్టుకాడ అరిచెయ్యిలు అడ్డాంబెట్టుకోని యాన్నుంచో ఎగిరొచ్చి మా మజ్జిలో దబ్ మంటా పడి గిలగిలా కొట్టుకున్నాడు యంగటయ్య. “ ఓలమ్మల్లో... ” అర్సుకుంటా పిలకాయిలందరం పొలోమంటా తలా ఒగ దిక్కుకు లగెత్తేసినాం. “ ఏందిరా యెర్రెదవల్లారా , యామైందిరా... ” బిత్తరకపొయ్యి లేసి అమాన ఆపక్కకు ఒక్క దూకు దూకినాడు , దాసాని చెట్టు మొదులుకి ఆనుకోని కళ్ళు మూసుకోని బజినపాటలు పాడ్తా కానగబెత్తమాడిస్తా వుండే మా గెద్దముక్కయ్యోరు. పాం దూరేసింది గావాలనుకున్నాడో యామో. “ లవిడీ కొ ,,, ఇటుమంటి గుడిసేటి పంలు నువ్వుంచుకోనుండే ముండల్తో జేస్కో , ఈ రాజెమ్మ జోలికొచ్చినావంటే వట్టలు పిసికి ఊపిరి దీస్తా , యామనుకుంటావుండావో యామో. ” గుడిసిలోనించి ఎనకాలే పరిగెత్తుకోనొచ్చిన అంగట్రాజెమ్మ , ఎంగటయ్య ముడ్డిమింద ఎగిసెగిసి నిగడ దన్నింది. దాంతో గమ్మునుళ్ళా... పక్కనే దిబ్బ దెగ్గిరుండే పొరక్కట్టను ఎత్తుకోనొచ్చి ఈడ్చీడ్చి మొగమ్మింద బాదేసింది. “ కూలీనాలీ జేసుకొని సంపారిచ్చుకోనొచ్చి పెల్లాన్న...
Comments
Post a Comment