వానొస్తే
వానొస్తే...
పుడమి పులకరింత
వరదైతే...
అన్నదాత గుండె జలదరింత
వరదైతే...
అన్నదాత గుండె జలదరింత
జమీందారీ బంగళా
ఘల్ ... ఘల్ ... ఘల్ ... ఉండుండి వినిపిస్తోంది గజ్జల శబ్దం . భగ్గుమంటూ మంటలు నాలుకలు చాస్తూ ఎగసాయి . ఆ వెంటనే హృదయవిదారకమై " కాపాడండి ... కాపాడండి " ఒకరు కాదు ... ఇద్దరుముగ్గురు మహిళలు భయవిహ్వలంగా అరుస్తున్నారు . పెట్రోలింగ్ డ్యూటీ ముగించుకుని నేను బస చేసిన లాడ్జికి బైక్ మీద వెళ్తున్న నాకు గుండె గుభిల్లుమంది . రోడ్డుకు సుమారు నలభై అడుగుల దూరంలో కనిపిస్తున్న ఆ పురాతన జమీందారీ బంగళా నుంచే ఈ వింతలు వినిపించి , కనిపిస్తున్నాయి . దెయ్యాలున్నాయన్న వారితో సాధారణంగా నేను ఏకీభవించను . అయితే అది అది నలుగురిలో ఉన్నప్పుడు మాత్రమే . ఇప్పుడు నేను ఒంటరిగా ఉన్నాను . పైగా టైం రాత్రి పన్నెండు దాటుతోంది . భయం ఎక్కువవుతుండగా బైక్ వేగం పెంచి ముందుకు దూకించి కాస్త దూరంలో ఆపాను . ఆపదలో ఉన్నవారిని ఆదుకోవడం నా విధి . గతంలో జమీందారుల అజమాయిషీలో ఉన్న ఈ పట్టణంలో రెండు రోజుల క్రితమే ఎస్సై గా జాయిన్ అయ్యాను . శివార్లలో ఉండే లాడ్జి గదిలో తాత్కాలిక బస . పట్టణ మ్యాప్ , చరిత్ర ఇంకా పరిచయం కావాల్సి ఉంది . ఒకవేళ ఆ పురాతన జమీందారీ బంగళాలో ఎవరైనా జమీందారీ వంశస్థులు నివశిస్తూ ఉంటే ... వారికి నిజంగ...
Comments
Post a Comment